Bir An, Bir Fotograf

2011-08-22T10:47:00.003-07:00

2011-08-22T10:45:00.001-07:00

2011-08-22T10:36:00.001-07:00

2011-08-22T10:30:00.001-07:00

2010-12-31T06:22:00.001-08:00

2010-12-31T06:21:00.001-08:00

2010-12-31T06:20:00.001-08:00

Dualar

2010-12-30T12:52:00.000-08:00

2010-12-30T05:38:00.000-08:00

2010-12-30T05:28:00.000-08:00

2010-12-30T05:27:00.001-08:00

2010-12-30T05:26:00.001-08:00

2010-12-28T11:17:00.000-08:00

2010-12-19T00:53:00.002-08:00

Kitaplığımda bir felsefe bölümü var ve bir gün Buda bu bölümü ziyarete geldi ve bir kahkaha patlattı.

2010-12-19T00:53:00.000-08:00

Sabahın köründe işe koyulmuştum. Mısır Çarşısı esnafında da tatlı bir güne başlangıç anı vardı. Karemden eksik olmasınlar dedim...

Maske

2010-12-19T00:52:00.001-08:00

Yüze benziyor, gerektiğinde işte böyle dağlabiliyor, çıkabiliyor, çıkartılabiliyor. Becerikli ellerce tabiki.

2010-12-19T00:51:00.003-08:00

İşte böyle ıssızlıklardan geçerim, orada değilseniz göremezssiniz.

2010-12-19T00:51:00.001-08:00

Öğretmenler Odasının Penceresinden...

mini hind

2010-12-18T11:46:00.000-08:00

Oradaydım. Ya hepsi gerçek. Ya da ben de oyuncağım.

2010-12-18T08:01:00.001-08:00

Mini Belarus

2010-12-18T07:23:00.000-08:00

2010-12-17T15:28:00.001-08:00

2010-12-17T09:38:00.001-08:00

2010-12-17T09:35:00.001-08:00

Batılıların 'Ölüler Şehri' demeyi de sevdiği-ki ölümden bu derece korkunca böyle denir tabiki- ama benim bu adlandırmaya katılmadığım Varanasi'den ayrılmak üzereyiz. Hostelimize boşu boşuna para ödememek için 4 saatlik bir tren bekleyiş süremiz de olsa, ağızına kadar dolu, ağır sırt çantalarımızla, boğan sıcakta, sokaklarda avare avare dolaşmaya hazırdık. Sonra karnımız acıktı. Kale kapısı gibi bir kapıdan,bir mekana girdik. Pizza sparişi verdik (taş fırında). Zaten burada yemekler geç pişior. Yemeğimizi beklerken, bu inek de mekanımızda beklemekteydi. Hemen ileride köhne, metruk halde bir tapınak vardı ve sanırım bu inek gibi birkaç inek bu tapınağa bekçilik ediyordu.

2010-12-06T09:20:00.001-08:00

2010-12-06T09:19:00.000-08:00

2010-12-06T09:17:00.001-08:00

"Çoğumuzun bazı eğitmenlerin ellerinde (mesela BUDA) eğitilmesi gereken bir maymun gibi olduğu neden öne sürülmesin?" sorusu geçti aklımda bu hali ilk gördüğümde.

Hangisi olmak istersin? Buda mı maymun mu? Maymun canlı kalacak ve Buda puta dönüşecekse, maymun olmayı yeğlerim.

çocuk işçi, öfke

2010-12-06T09:16:00.000-08:00

Kuşatma

2010-11-26T12:24:00.001-08:00

2010-11-15T12:57:00.001-08:00

2010-11-15T12:56:00.001-08:00

Yalnızız, Efkarlandık ve Dağıttık!

2010-11-13T09:36:00.000-08:00

2010-11-13T03:46:00.001-08:00

2010-11-13T03:33:00.001-08:00

2010-11-12T08:36:00.000-08:00

Tac Mahal'e baktım bir masala bakar gibi....

2010-11-12T04:53:00.000-08:00

2010-11-12T04:47:00.002-08:00

2010-11-12T04:47:00.000-08:00

2010-11-12T04:44:00.001-08:00

2010-11-12T04:43:00.001-08:00

2010-11-12T04:37:00.000-08:00

Klasik İstanbul Fotografları

2010-11-06T05:34:00.000-07:00

Bilge Kedi

2010-11-05T12:46:00.000-07:00

Sırtını dönüp ısınmak için kullandığı gazetenin çok önemli gördüğü o özel haberi de diğer haberleri de bu kedinin ( ve tabiki diğer kedilerin ) ilgisini çekmiyor. Gazetedeki fotoğraf çok önemliymiş, mış...Yok efendim daha neler. Değil mi pisi pisi?

NOT: fotoğraftaki ayrıntı şudur; kedinin yaslandığı gazetedeki fotografta Ahmet Türk ile Devlet Bahçeli el sıkışıyorlar.

uyumaya...

2010-11-03T04:34:00.000-07:00

psikopat

2010-11-03T04:28:00.000-07:00

İzlenimler...

2010-10-29T07:30:00.000-07:00

Ganj'dan Yüzler: Renkler

2010-10-29T05:13:00.001-07:00

Ganj'da Gezinti

2010-10-29T04:57:00.000-07:00

Dalgalıydı biraz Ganj. Arkadaşım kayığa binmekten çekindi. Dedim ki 'bu kayık bir gün zaten gömecek bizi'.

Bu şahıs 'BEN'. Ama hangisi?

Yağmur

2010-10-28T13:09:00.000-07:00

Çocukluğumun İzinde: Memleket...

2010-10-28T06:52:00.000-07:00

Sovyet Yıldızı: Minsk

2010-10-28T06:37:00.000-07:00

Elveda Yaz

2010-10-27T06:28:00.000-07:00

Farklı Hayatlar

2010-10-27T04:25:00.000-07:00

Ekim Güncesi-Bulgaristan Batı Trakyası 2

2010-10-07T08:30:00.000-07:00

Ağla şimdi eski ve köhne hatıram

Kaybolmuş düşlerine ağla

Oyuncaklarını kaybetmiş çocuğuna ağla

Ekim Güncesi-Bulgaristan Batı Trakyası

2010-10-06T11:15:00.000-07:00

Yalnızlığıma çıkmıştım...

2010-06-14T07:21:00.001-07:00

2010-06-14T07:17:00.001-07:00

2010-06-14T07:14:00.001-07:00

2010-06-14T07:11:00.001-07:00

2010-06-14T07:07:00.001-07:00

2010-06-14T07:06:00.001-07:00

Khatmandu'da bir kapı açılıyor, çocuklar fırlıyor mavi bir reklam tonunun ardından. Reklam rengarenk, köpek şimdilik kaygısız, kadınlar muhabbette, hayat ise fakir.

2010-06-14T07:05:00.001-07:00

Öğretmen gününü tamamlamış, az sonra dershanesinden evine yol alacak. Ama bir keyif sigarası içmeli...

2010-03-19T01:44:00.003-07:00

Karlı yolumda, soğuk Minsk akşamında yürüyorum. yalnızlığın abideleştiği anımda, bir köprüyü geçer geçmez, boş bir bank, suyun içinde... kalbimin içinde, oturması gereken sevdamı bekler gibi güzelliklere eşlik ediyor sükut içinde.

Yeşil başlı ördek olsam diyorum, alsam başımı gitsem diyorum...

2010-03-19T01:44:00.001-07:00

Buz Pateni, masalsı bir güzelliği yaşatmak için çağırıyor sizi Beyaz Rusya'da. İlk defa ben de bu güzelliğe dahil oldum. Bir çocuk gibi hissettim yıllar sonra. Yürümeyi yeni öğreniyordum sanki. Arkadaşlarım uçuyordu. Ben ise yürüyemiyordum bile. Fakat elimden tuttular. Bırakmadılar beni.

Burada her yerde bu spor var. Sporun ötesine geçip 'kültür' olmuş. Akşam ve özellikle cuma,cumartesi akşamları 7 den 70 e herkes kayak merkezlerinde. Kapalı kayak merkezleri dolup taşıyor. Üstelik devletçi politikayla cüzzi bir fiyat politikası, cep yakmıyor.

Buz pateni, Beyaz Rusya'da bir kaynaşma, tanışma, eğlenme, düşleme sporu olmuş.

2010-03-19T01:11:00.001-07:00

Minsk Denizi deniyor bu göle. Buz tutmuş bu gölde balık avlanıyor.

2010-03-19T01:08:00.001-07:00

Beyaz Rusyaya gidip, şu beyaz kuğları görmemek olur muydu hiç?

2010-01-25T10:52:00.000-08:00

Ve Piyer Loti ye varış. Kışın şiddetinde ve güzel kar yağışında, sıcacık bir mekana varış. Ölümün içinden geçen, ölülerle selamlaşan ve kışı yaşayan ellerimin huzuru...sanki içilen çay değil, huzur... Ve çekilen herşeye değen de o.

Yalnızlığıma sarıldığım bir an.

2010-01-25T10:50:00.001-08:00

Yürüdüm, ve gördüm kar altındaki güzelliği, neşeyi, ölüme mana veren tadı bu güzellikte algıladım bir an, seyrettim hayatı ölümün penceresinden, ölümü sevdirdi mezarlıktan geçişim bana, en sonunda bu hediyeyi de verdi kış...

2010-01-25T10:46:00.000-08:00

Buraya nasıl geldim? Sevdiğiğm tarafından terk edildim...ondan söz almıştım, o başka bir zevk için bu sözü tutmadı. Onunla yağan karın tadını çıkartmak istiyordum. Ama o bunu başkalarıyla yapmayı seçti. Üzüldüm, sıkıldım ve patladım. Fotoğraf makinemi aldım, yola çıktım. Ve yolda aniden eyüp sultan mezarlığında inmek istedim. İndim, mezarların arasına daldım, onlarla selamlaştım, dertleştim, geleceğime baktım, geçmişimi unuttum, sarılan mezar arkadaşlarına baktım, ebedi dostluğu hatırladım, yürüdüm, kar yağdı, yürüdüm, soğuktu,yürüdüm,ısındım,yürüdüm,yürüdüm...

2010-01-25T10:40:00.000-08:00

Eyüpsultan Mezarlığında yürümeye karar verdiğim gün...ölüler benimle konuşuyor ve ruhum bu konuşmadan hoşnut, vefa borcunu gerçekleştirmiş olmanın zevkinde sıcacık.

Korkutucu bir siyahlıksa da ölüm, ordan da doğacak nice güneşlere salınacağız. Kış üzerimize salınsa da bir gün, güneş yine de üzerimizde parıldayacaktır.

Ve bir gün bu kar da eriyecek.

2010-01-23T11:28:00.000-08:00

Hiçbirşey normal değil, ve normal olmaman çok normal konseptinde bir çalışmamız.

2010-01-23T11:22:00.000-08:00

Ani harabeleri...Düşlerim tarafından pembeleştirildi. Zaman donduruldu, ve mucizevi bir beklenti içerisine sokuldu.

2010-01-23T11:20:00.000-08:00

Az önce cami cemaatinin eğlencesiydi. Şimdiyse namazlarını kılmalarını bekliyor. Futbolun gücü ibadethaneyi de fethetmiş. Evet, onun burasıyla da alakası var. Ya da burasının onunla.

2010-01-23T11:14:00.000-08:00

Hemen yanlarından geçiyorken, tereddüt içerisinde kalıyorum ve en sonunda fotoğraflarını çekiyorum. Bilge kedi kitapların üzerinde keyif çatıyor. Yavruları da annelerine sarılmanın peşinde.

2010-01-23T11:04:00.000-08:00

Bu fotoğrafta bir ağırlık bir yük çöküyor üzerime. Klasik, sıradan bir fotoğraf olmasının yanında, fotoğrafı çeken için bir anlam barındırıyor kuşkusuz.

Mutlu Yıllar; (Klasik ama hakiki) sağlık ve sevgiyle

2009-12-31T08:54:00.000-08:00

Bir ev çalışması bu...

2009-12-20T07:00:00.000-08:00

Kırmızı Kale'ye girmeden önce, bir köşeye oturmuş dinleniyorum. Geniş bir
Hint ailesi çıkıyor karşıma. Hatıra fotoğrafı çektiriyorlar. O an ben de
basıyorum deklanşöre.

2009-12-20T06:52:00.000-08:00

Kırmızı Kale (Red Fort) boyanıyor, düşleri grileştirilmiş
işçilerin eliyle. Ve bir bakış çıkıyor karşıma...Sitem, bıkkınlık, fotoğrafı
çekenin yerinde olma, fotoğraf çekene okkalı içsel bir küfür...Beni
adaletsizliğin utancıyla kıvrandırıyor bu kare. Ya başka?

2009-12-20T06:51:00.002-08:00

Hippi otelimizin, ışığı sızdıran küçük aralığından güvercinle
bakışıyoruz.

2009-12-20T06:51:00.001-08:00

Hint penceresinden bir merdiven görünüyor...Parmaklıkları aşıp, tırmanmak
istiyorum o merdivene. Nereye ulaşacaksam artık...

2009-12-20T06:50:00.001-08:00

Vivek Otel. Fakir odamızda zengin bir ışık misafirimiz. Terden
ve nemden bıkmış ve soyunmuşum. Hindistana yeni düştüm henüz.Pencere, keşmekeşin
ortasına açılıyor. Başka bir alemin ışığını içmek istiyorum. Bu yeni dünyanın
şiirsel karşılamasını dondurmak için ayarlıyorum makinemi. Bu halim, bu
fotoğrafın çekiminden önce ortaya çıkmıştı. Birden aklıma bu anı dondurmak
geldi. Fotograf makinesine yöneldim. Poz mu verdim? Evet, poz verdim. Değerdi.
Mutluydum.

Başka Gözden...

2009-11-22T04:39:00.001-08:00

Bu kişi; bana yakın biri. Fotoğrafçılığı da seviyor üstelik. Bu fotoğrafa
bakınca, yılların ne çabuk birbirini kovaladığını görüveriyorum.

2009-11-21T05:27:00.000-08:00

Otobüsle başka bir muhite giderken, aniden Eyüp durağında inmek istedim; indim
ve başladım tahta ve eski tuğlayla bezeli sokakların yaşlı varlıklarının
arasında dolaşmaya. Sonra bu evi gördüm. Bu evin bodrum katında bir eskici
deposu vardı. Ev yaşlanmıştı fakat işte içinde ağırladığı herşey de hep eski,
hep yaşlıydı;kendisiyle tezat teşkil edecek hiçbirşeyi barındırmıyordu.

Başka Gözden...

2009-11-21T05:25:00.000-08:00

70 'ler ne kendine özgü unsurlara sahipmiş! Ne ayırt
ediciymiş! Hele şu çiçekli gömleğe bakın ve ona cuk diye oturmuş çiçekli kravat!
Sonra şu masa; sanki bütün film artistleri oturmuş buraya. Hepsi de başrol
oyuncusu gibi. Bir zamanlar hayat holivut sinemalarından daha zenginmiş
anlaşılan.

2009-11-21T05:22:00.000-08:00

Bu fotoğrafımıza bir yorum geldi ve yorum, açıklamamızdan önce geldiği için
cevabımıza katık olacak elbette. Gerçekten de yorumcumuzun dediğine
katılmadan edemem. Zaten fotoğrafın en canalıcı noktası da şu bacası tüten ev.
Ve o ev olmasaydı, manzara düşerdi. Burası Bulgaristan, Cebel. Bu senenin ilk
kışını kasım ayının başında görüyorum. Ve böyle görüyorum.

2009-11-14T04:48:00.001-08:00

Yıl 2008 ama o an hava çok eskiydi, çok eski.

2009-11-14T04:44:00.000-08:00

Sinema salonundayız. 6 Arkadaş, duygusal bir filmi tercih etmişiz; Cameron
Diaz’ın başrol oynadığı ‘Kız kardeşimin hikâyesi’. Yazlık bir muhit burası. Yan
tarafta bir aksiyon filmi var ve bizim dışımızdaki herkes o filme gitti. Peki ya
o duygusal kızlarımız nerede? Tabi ki aksiyon seyretmeye geçti onlar da. Biz de her
halükarda içerisinde bulunduğumuz durumu muziplikle protesto edelim dedik. Ama
salonun sırf bizim için 'motor' demesi, hoşumuza gitmedi de değil hani! Zaten
rahatlığımız belli olmuyor mu?

2009-11-14T04:42:00.000-08:00

Aynı kafe, ilk buluşmaları… Ama tahmin edemeyeceğim kadar rahatlar…Fakat
problemleri de var tabii… Gerisi onlara kalsın.

2009-11-14T04:37:00.000-08:00

Bir kafedeyim. Onunla daha önce merhabalaşmıştım ama o ana
kadar hiç konuşmamıştım. Fotoğraf çektiğimi biliyordu. O kafede çok fotoğraf
çekmiştim.
Neyse, o gün, benim arkamda, biraz uzak bir masaya oturmuştu.
Sırtım ona dönüktü. Nedense bir an, ona bakma ihtiyacı içerisinde buldum
kendimi. Yüzümü döndürdüm, işte aynen öylece bakıyordu. Elimle işaret ettim seni
‘çekeceğim’ mealinde.. Biraz gülümsedi, sonra o aynı içten bakışıyla
objektifimin yüzünü de güldürmüş oldu.
Artık hikâyesinin -onun için önemli- bir kısmını biliyorum. Genç yaşında,
üstünden atamayacağını düşündüğü yükler almış başına, yine de, “bu da gelir, bu
da geçer” bakışını muhafaza etmekte. Hayat böyleymiş demek!
Ya siz bu bakışta ne görüyorsunuz?

2009-10-12T05:38:00.000-07:00

Gördüğünüz fotoğraf, kayboluşun fotoğrafı. Kadıköy otobüsüne bineceğim yerde,
ters istikamete giden bir otobüsle, o ana değin hiç gitmediğim bir yere gidiyor
ve karşıma çıkan güzelliği seyrediyorum. Keşke her kayboluşun sonu böyle olsa!

2009-10-12T05:31:00.000-07:00

Anıtkabirdeyim. Aniden önüme bu kız çocukları fırlıyor. Tam o anda askerler
olağan geçitlerini yapıyor. Deklanşöre basıyorum. Çocukların hepsi kız ve
askerler o çocukların hemen yanıbaşından geçiyor; sanki başı örtülü kadının
üzerine yürüyorlar. İşte bu an, bu fotoğrafın zihnimde politikleştiği an. Kız
çocukları ise, askerlere değişik hislerle bakıyorlar. Biri tedirgin olmuş gibi,
bir diğeri meraklı, öteki neşeli.

Öbür taraftan cıvıl cıvıl bir dünyanın, neredeyse tek bir rengin hakim olduğu
bir dünya ile karşılaşmasının fotoğrafı bu; karşılaşılan, aynı zamanda
'erkekegemen' bir dünya.

2009-10-12T05:25:00.000-07:00

Öğretmenler odasının penceresi. -Öğrenciler tarafından çokça-sanılanın aksine sıkıcı bir
dünya yok burada. İki öğretmen oldukça eğleniyor. Bana poz kesiyorlar. Tiyatral
hisler dorukta. Maskeler takılmış. Ama maskerlerin takıldığı o kadar belli ki,
fotoğraf beni tebessüm ettiriyor. Aynı zamanda demir parmaklıklar da bu
gösterinin kıyafetine dönüşüvermiş, bir öğretmenimizin yüzüne maske gibi
oturuvermiş adeta.

2009-10-03T18:01:00.000-07:00

İtiraf edeyim: Hayatımın en güzel kahvaltılarından birinde çekilmiş bir
fotoğraf. Ve hadi itirafım derinleşsin; daha önce kahvaltı masasında hiç çilek
görmemiştim. Ama bu masa başka masa işte! Burası bir hikayecinin, bir 'düşün'
sanatçısının masası.

Cüneyt Uzunlar'ın masaında keyifli bir sohbet
sürmekte. Bu manzara ise, bu sohbetin ağız tadı olmak için elinden geleni ardına
koymamış.

2009-10-03T17:49:00.001-07:00

Burası, tıp doktoru yetiştiren bir kurumumuza ait bir binanın en üst katı. Bu
pencereler de, hemşirecilik bölümünde okuyanların dersliğine açılıyor. Kadın eli
buraya da değmiş! Eğer onların elinde hastalar da böyle açacaksa ne mutlu!

2009-10-03T17:45:00.000-07:00

Gecenin ilerlemiş bir vakti. Önümdeki mor ağaç sanki rüyalarımdan çıkıp oraya
yerleşmişe benziyor. Objektife görünen bütün nesneler birbirlerini selamlama
yarışı içerisinde sanki. Hepsi de en fiyakalı hallerine bürünmüş. Hayırdır?
Gecenin bu saatinde bir balo var da bizim mi haberimiz yok?

2009-10-03T17:42:00.001-07:00

Bu küçük yaratık, nedense sadece mekan algımı değil, zaman algımı da eğip
bükmüşe benziyor. O dünyada herşey bambaşka olsa gerek. Fakat hayata çeşitli noktalardan tutunmanın da mümkün olduğunu göstermesi
bakımından öğretici. Hayat birçoklarımızdan daha fazla 'renkli' de gelebilir
ona. Belki de, ondan herşeye rağmen, tutunmayı öğrenmek gerek.

Aman
canım, basit bir salyangoz işte... Bunun da felsefesi mi olur!

2009-10-03T17:37:00.000-07:00

Hayata tutunuş. Tek görebildiğim bu. Hızla akıp geçen zamanın ardından, düşmemek
için sıkıca tutunmak gerek. Fakat hiç düşmemek mümkün mü?

2009-10-03T17:36:00.000-07:00

İzlenimlerim: 1960'lı yılların müdür tipi objektifin karşısında. Orkestraya
direktiflerini veriyor. Fakat müziğin tınısını dinlemeyi yeğeleyen biri,
söylenenleri dinlemek istemiyor. Konuşturuyor müzik aletini.

2009-09-23T12:43:00.001-07:00

İşe gidiyorum… O orada.
Arsızlığımızın üzerinde uzanıyor.İnadına mı orada?
"Lütfen Yollara Çöp
Atmayınız" ikazının yanı başına uzanmış. Kendine ait eşyalar da ayaklarının hemen
yanında. Ama hala göremiyoruz. O yok! İnsanlar yanından gelip geçiyor. Çoğu fark
etmiyor bile varlığını. Daha acısı; varlığından rahatsız olanlar da var;
zihinlerimiz ağızına kadar çöple dolmuş çünkü.

2009-09-23T12:33:00.000-07:00

Bir kaç hafta içerisinde şöhretinin doruğuna yerleşecek biri var
objektiflerin karşısında. Oynadığı komedi filmi ve büründüğü karakter, çok
değil, bir hafta sonra cebini de dolduracak. Bu, talihin döndüğü an. Bir gala
gecesi.
Aslında tesadüfen oradayım. Bir arkadaşın ricası üzerine,
fotoğrafçı olarak katıldığım, hesapta olmayan bir gecenin fotoğrafı bu.
Bütün objektifler, yeni şeöhretini var etmek için farklı
açılardan poz almanın derdinde. Benim objektifim ise, bu derdi
pozlamakta